Kuzenim olur muhteşem okur Arzu Hanım. Okumayı sevdiğini biliyorum da bu unvanını yakınlarda öğrendim, kendisine ait bir kitaptan. Bir Elif Şafak romanı bu: Kayıp Ağaçlar Adası.
Okumayı ben de severim. Birkaç yıl öncesine kadar muhteşem okur da sayılabilirdim hatta belki. Ama 2 - 3 yıldır eskisi kadar okumuyorum. Yine de muhtemelen memleket ortalamasının üstünde okuyorumdur.
Memlekette okuma alışkanlığının hâlâ düşük olduğunu sanıyorum. Defalarca, insanların 3 - 5 dakikada okunabilecek bir metin için "çok uzun bu, nasıl okuyayım?" dediklerine tanık oldum. Kolay metinlerdi üstelik, mesela bir sitede birisi bir derdini anlatıyor, öyle şeyler. Okuması fazla zaman almaz, anlaması da zor olmaz. Ama işte, zor geliyor. Tuhafıma gidiyor bu.
Yazının konusu roman değil ama ondan da biraz söz etmek isterim. Beğenerek, zevkle okudum. Esas konu Kıbrıs tarihindeki dramatik olaylar. Ve etkileyici bir aşk hikayesi. Bunun yanında bazı bitkiler ve hayvanlar hakkında da ilginç bilgiler veriyor. Meyve yarasaları mesela, ilk defa duyuyorum. İncir ağacı delici böceğini de öyle. Karıncaların iş disiplininden haberim var ama kitapta çok güzel bir dille anlatılmış bu.
Buna benzer daha bir sürü enteresan şey var. Ve bunlar, adadaki dramdan bağımsız olarak değil, onunla bağlantı kurularak anlatılıyor. Daha çok gerilim ve polisiye romanlarını severim ve bu kitabı sıkıcı bulma ihtimalim vardı. Bazen başıma gelir bu. Ama bu roman için öyle olmadı. Hiç sıkılmadan ve zevkle okudum.
Bu güzel kitabı okumamın sebebidir aynı zamanda muhteşem okur Arzu Hanım. Kitap kendisine ait. Bir tane daha var, bununla bağlantılı galiba, şimdi evimde olmadığım için bakamıyorum. Onu da okuycam.
Teşekkürler kuzen. Kitapların emniyette, bir gün yine sana dönecekler.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder